چهارشنبه‌ی گذشته اپل در رویدادی اختصاصی از چندین محصول جدید از جمله سری آیفون ۱۴ و مدل‌های جدید اپل واچ رونمایی کرد. 

اولین ویدیویی که در این مراسم پخش شد، مونتاژی بود از افرادی که در شرایط بحرانی به کمک اپل واچ جانشان نجات یافته است. آن‌ها از ساعت هوشمند اپل برای برقراری تماس اضطراری استفاده کردند یا ساعت هوشمند به آن‌ها یادآوری کرد که قلب‌شان در شرایط مناسبی فعالیت نمی‌کند. در واقع تمام بخش‌های این ویدیو یک مفهوم واحد را به بیننده القا می‌کردند: شما بدون اپل واچ زنده نخواهید ماند!

اپل از ابتدای ورودش به بازار ساعت‌های هوشمند به دنبال انتقال چنین پیامی به کاربران بود. در سال ۲۰۱۴ و زمانی که برای اولین بار از اپل واچ رونمایی شد، تیم کوک از آن به عنوان یک گجت سلامتی یاد کرد. در سال ۲۰۱۸ و همزمان با معرفی ویژگی تشخیص نامنظم ضربان قلب را معرفی کرد، کوک از اپل واچ به‌عنوان ساعت نجات دهنده‌ی زندگی نام برد. اکنون هم کوپرتینویی‌ها به‌جای این که ساعت را به‌عنوان ابزاری با امکان کمک به نجات جان یک فرد معرفی کنند، تلاش می‌کنند به مردم این حس را القا کنند که بدون اپل واچ نمی‌توانید زنده بمانید.

داستان‌هایی که در این ویدیو استفاده شدند، از سوی افرادی گفته می‌شدند که ساعت‌شان بیماری قلبی را به آن‌ها هشدار داد یا برای نجات از حوادث به آن‌ها کمک کرد. این داستان‌ها توسط افراد واقعی بیان می‌شد و همین موضوع را ارزشمندتر می‌کند. در نسل جدید اپل ویژگی‌های بیشتری مانند تشخیص تصادف و امکان برقراری تماس اورژانسی مستقیم از خود ساعت را هم به اپل واچ اضافه کرده است. هنوز شواهد مشخصی وجود ندارد که این ویژگی‌ها به‌صورت کلی چه تاثیر بیشتری بر افزایش سلامت مردم دارند.

ضربان قلب را به‌ عنوان یک مثال در نظر بگیرید. هنگامی که فرد ضربان قلب نامنظمی داشته باشد که می‌تواند نشانه‌ی فیبریلاسیون دهلیزی (شرایطی که احتمال وقوع سکته‌ی قلبی یا ایست قلبی را افزایش می‌دهد) باشد، ساعت به کاربر هشدار می‌دهد. اپل واچ تا به حال به خوبی از پس این کار برآمده است. اما دریافت هشدار درباره‌ی فیبریلاسیون دهلیزی یا هر نوع دیگری از ضربان نامتعادل برابر با پیشگیری از بیماری‌هایی مانند سکته نیست.

بر اساس نتایج مطالعه‌ای که در سال ۲۰۲۰ انجام شد، بیشتر افرادی که هشدار مرتبط با نارسایی قلبی را از اپل واچ خود دریافت می‌کنند در نهایت در معاینات پزشکی مبتلا به نارسایی قلبی و عروقی تشخیص داده نمی‌شوند. اما در یافت این هشدارها می‌تواند منجر به افزایش مراجعه به بخش‌های درمانی و در نتیجه صرف زمان و منابع بیشتری در این بخش شود و برای خود فرد نیز اضطراب و نگرانی ناشی از ابتلا به یک بیماری جدی را به همراه داشته باشد. حتی اگر فرد واقعا به ضربان قلب غیر معمول مبتلا باشد، گاهی پزشکان نمی‌توانند کار خاصی برایش انجام دهند.

اپل واچ

جاش پن‌ویک، پزشک بخش انفورماتیک در مرکز درمانی Cedars-Sinai در لس آنجلس، در مصاحبه با وب‌سایت The Verge گفته است که افرادی که از طریق اپل واچ متوجه نارسایی خود می‌شوند، دچار اضطراب می‌شوند و اگر درمانی برای بیماری آن‌ها وجود نداشته باشد، پس شاید شما (خطاب به اپل) سود چندانی به آن‌ها نمی‌رسانید.

همچنین، نمی‌توان گفت که سایر ویژگی‌های پایش سلامتی موجود در اپل واچ می‌توانند به‌صورت فعالانه وضع سلامت کاربر را بهبود ببخشند. این ساعت به ویژگی تشخیص سطح اکسیژن خون مجهز است که البته از طرف سازمان غذا و داروی آمریکا به‌ عنوان یک دستگاه پزشکی مورد تایید قرار نگرفته.

بنابراین، اپل نمی‌تواند هیچ یک از ادعاهایش درباره‌ی سالم‌تر و امن‌تر نگه‌ داشتن افراد را اثبات کند. اما این موضوع به این معنی نیست که اپل واچ اصلا کارایی ندارد و برای مثال، فرد می‌تواند در زمان ابتلا به کرونا از این ساعت برای اندازه‌گیری میزان اکسیژن خون خود استفاده کند. اما این به این معنی نیست که اپل واچ منجی جان افراد است. طبق بررسی‌های The Verge، این ساعت در اندازه‌گیری میزان اکسیژن خون خیلی قابل اعتماد نبوده، زیرا اساسا مچ دست محل مناسبی برای تشخیص دقیق سطح اکسیژن خون نیست.

سنسور اکسیژن خون

البرت ریزو، عضو ارشد انجمن ریه‌ی آمریکا، در گفتگو با واشینگتن پست گفته اعلام سطح پایین اکسیژن خون هم نباید چیزی باشد که افراد را نگران کند. هیچکس نباید برای مراجعه به پزشکش منتظر دریافت اعلام افت سطح اکسیژن خون بماند و چک‌آپ دوره‌ای نباید منوط به آن باشد.

جدیدترین سنسور پایش سلامت که در اپل واچ سری ۸ به خانواده‌ی ساعت‌های این برند اضافه شده است، سنسور حرارت سنج است که برای تشخیص زمان تخمک‌گذاری در بانوان استفاده می‌شود. این سنسور می‌تواند برای تشخیص دمای بدن فردی کاربر مناسب باشد. طبق اعلام جنیفر رادین، اپیدمیولوژیست بخش درمان دیجیتال در انیستیتو Scripps Research Translational، اعلام کرده است که دمای بدن «نرمال» هر فرد در رده‌ی متفاوتی قرار دارد.

اپل واچ

از زمان شیوع همه‌گیری کووید-۱۹، محققان به بررسی این موضوع پرداختند که آیا ابزارهای پوشیدنی هوشمند می‌توانند ابتلای افراد را به بیماری تشخیص دهند. داده‌های مربوط به دمای بدن می‌توانند به شناسایی دقیق‌تر بیماری با استفاده از ساعت کمک کنند.

اما مانند اتفاقی که برای سنسور سطح اکسیژن خون افتاد، سنسور تشخیص دما هم هنوز اپل واچ را به یک ابزار پزشکی مورد تایید FDA تبدیل نکرده است که این یعنی باز هم ادعای کوپرتینویی‌ها درباره‌ی تشخیص وضعیت سلامت با این دستگاه هنوز مورد تایید نیست. همچنین، باید منتظر بررسی‌های بیشتر ماند و دید میزان تشخیص این سنسور تا چه اندازه دقیق است. مچ دست نقطه‌ی مناسبی برای اندازه‌گیری دما نیست، مانند آنچه کاربران فیت‌بیت تا به‌حال با آن مواجه شدند.

مدل‌های فیت‌بیت سنس و فیت‌بیت شارژ ۴ به سنسور حرارت سنج مجهز هستند. رادین می‌گوید فیت‌بیت دمای محیط روی عملکرد سنسور فیت‌بیت تاثیر می‌گذارد و هنگامی که او در اتاق‌های سردتر قرار می‌گرفت، فیت‌بیت دمای بدن او را پایین‌تر نشان می‌داد، اگرچه دمای محیط تاثیر شگرفی بر دمای بدن ندارد.

بنابراین، با این حقیقت روبرو می‌شویم که در بیان مزایای این تکنولوژی اغراق صورت گرفته است. ویژگی‌های پایش سلامتی که در ابزارهای پوشیدنی مانند مچ‌بندها و ساعت‌های هوشمند یافت می‌شوند، معمولا روی پوست‌های تیره‌تر ضعیف‌تر عمل می‌کنند.

اپل واچ

تحقیقات نشان می‌دهد سنسورهای نوری که برای پایش فاکتورها سلامتی مانند سنسور ضربان قلب اپل واچ، روی افرادی با پوست تیره عملکرد ضعیف‌تری دارند و سنسورهای تشخیص سطح اکسیژن خون موجود در ساعت‌های هوشمند هم با همین مشکل مواجه هستند. بنابراین، حتی اگر این ابزارها واقعا بتوانند جان فرد را نجات دهند، باز هم افراد سفید پوست نسبت به رنگین پوست‌ها شانس بیشتری خواهند داشت.

با تمام این تفاسیر، اما کمپین تبلیغاتی کوپرتینویی‌ها به خوبی توانسته مردم را متقاعد کند که در ازای پرداخت چند صد دلار می‌توانند جان خود را نجات دهند. القای حس ترس به کاربران که گویا تنها ناجی آن‌ها از فاجعه اپل واچ است، تا به حال به خوبی عمل کرده و اپل واچ را به پرفروش‌ترین ساعت هوشمند بازار تبدیل کرده است. اپل حالا پا را فراتر گذاشته و دیگر ساعت هوشمندش را نه به عنوان یک دستگاه سلامتی، یا ارضا کننده‌ی حس کنجکاوی و راهی برای کسب اطلاعات بیشتر درباره‌ی سلامت خود، بلکه به عنوان یک ابزار ضروری معرفی می‌کند که بدون آن نمی‌توان زندگی کرد.